Zeyn'in Öyküleri: Cadı Zeze ve Yıldızlar

Cadı Zeze ve Yıldızlar

Bir zamanlar küçücük, fıçıcık, içi dolu turşucuk bir cadı vardı. Bu cadı balkabakları ile dolu bahçesi olan, mini minnacık bir evde yaşardı. Süpürgesine binip uçar, o yıldız senin bu yıldız benim yıldızları gezerdi. Kendisine bir yıldız arıyordu. Büyük, küçük, parlak bir sürü yıldızı ziyaret etmişti bu güne kadar. Ama yine de aradığını bulamamıştı.
Bir gün yine yıldızları geziyordu ki, bir ses duydu. Arkasına dönüp baktığında ne görsün; küçük bir kız ona doğru bakıyor.
- Merhaba küçük kız, ne yapıyorsun burada?
Küçük kız gülümsedi ve hikayesini anlatmaya başladı.
- Güneş batıp hava karardığında yıldızlar teker teker çıkmaya başlar. Bazı insanlar sadece kare ya da üçgen gördüklerini söylerler. Ama aslında gökyüzü hayvanat bahçesinden kaçmış aslanlar, kuşlar, köpekler ve balıklarla doludur. Ah, bir de ayılar, ayıları unutmamak lazım.
- Ayılar mı?
- Evet, ayılar! Büyük ayı ve Küçük ayı.
- Ha, o ayılar!
- Gökyüzüne bak, onları görebilirsin.
Eliyle gökyüzündeki parlak iki noktayı işaret etti.

Sonra konuşmaya devam etti.
-İşte o iki hayvanat bahçesi kaçağı! Büyük Ayı, aslında Arkadya Kralı’nın kızı Prenses Callisto. Av tanrıçası Artemis, söz dinlemediği için onu bir ayıya dönüştürmüş. Kuyruğunda Alkor ve Mizar yıldızları var.
- Peki ya Küçük Ayı?
- O, Prenses Callisto’nun oğlu, Arcas. Şansız, o da annesi gibi bir ayıya dönüştürülmüş. Kuyruğunda Kutup Yıldızı var.
- O zaman bu taraf Kuzey oluyor değil mi?
- Evet, bu yıldız Kuzey yönünü bulmamıza yardımcı oluyor. Bak, bu da Akrep.
Eliyle gökyüzündeki bir takımyıldızını işaret etti. Bu takımyıldızında Cadı Zeze’nin gözüne çarpan kırmızı bir yıldız vardı.